english version
Kategorie artykułów
2012-05-22
Aktualności w eNumi.pl [11]2009-04-24
Inwestowanie w monety [4]2012-03-10
Katalogi i wydarzenia [19]2012-05-18
Nowe emisje monet [52]2010-05-24
Porady i ciekawostki [3]2012-05-09
Wizerunki monet [79]Reklama
Reklama
Polonia Warszawa
Polonia Warszawa jest jednym z najstarszych i najbardziej
utytułowanych klubów piłkarskich w Polsce. W roku 2011 obchodzi
jubileusz 100-lecia działalności. Warszawski klub należał do
pionierów futbolu na ziemiach polskich.
W pierwszych rozgrywkach
o mistrzostwo Polski w 1921 roku poloniści zajęli drugie miejsce,
ustępując tylko Cracovii Kraków. Polonia Warszawa była jednym
z założycieli polskiej ligi piłkarskiej w roku 1927. Największe sukcesy
klubu to tytuły Mistrza Polski w latach 1946 i 2000. Piłkarze Polonii
nazywani są również „Czarnymi Koszulami”, przydomek pochodzi
od rzadko spotykanej na piłkarskich boiskach barwy strojów graczy.
Do legendy polskiego sportu przeszło zwycięstwo polonistów w pierwszych powojennych rozgrywkach w 1946 roku, nazwane „mistrzostwem na zgliszczach stolicy”. Piłkarze w czarnych koszulach nie należeli do faworytów rozgrywek ze względu na wyjątkowo trudne warunki funkcjonowania klubu w zburzonym mieście. Wygraną polonistów odebrano jako symbol odbudowy Warszawy.
Założony w okresie zaborów klub szczyci się patriotycznymi korzeniami. Łacińska nazwa Polski przyjęta jako miano drużyny oraz herb w formie biało-czerwonej tarczy miały na celu propagowanie dążeń wolnościowych wśród warszawskiej młodzieży. Pomysłodawcą nazwy klubu był Wacław Denhoff-Czarnocki (1894–1927) – działacz niepodległościowy, późniejszy żołnierz Legionów Polskich, poeta (autor słów do żołnierskiej pieśni „O mój rozmarynie rozwijaj się”). Wśród założycieli Polonii prym wiedli przedstawiciele znanych warszawskich rodów Gebethnerów i Lothów. Jeden z duchowych przywódców polskich ewangelików pastor August Loth (1869– 1944) należał do grona pierwszych prezesów KS Polonia. W latach 1928–1939 klubem kierował gen. Kazimierz Sosnkowski – Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych w czasie II wojny światowej.
Barwy Polonii Warszawa reprezentowało wielu wybitnych piłkarzy. Legendą klubu jest Władysław Szczepaniak (1910–1979), którego imieniem nazwano jeden z placów w Warszawie. Przez cały okres kariery sportowej pozostał wierny stołecznemu klubowi, w reprezentacji Polski występował przez blisko 20 lat, aż 18 spotkań rozegrał jako kapitan biało-czerwonych. Uczestnik olimpiady w Berlinie w 1936 r. i mistrzostw świata we Francji w 1938 r. Wielokrotnym kapitanem kadry narodowej był także Jerzy Bułanow (1903–1980) – obrońca Polonii wywodzący się z „białej” emigracji rosyjskiej.
W pierwszym meczu reprezentacji Polski z Węgrami (0:1, 18.12.1921 r.) zagrało dwóch zawodników „Czarnych Koszul”: Jan Loth (1900–1933) i Artur Marczewski (1896–1945). W ostatnich latach w reprezentacji Polski znów występują liczni gracze Polonii. W 2002 roku to bramki Emmanuela Olisadebe przyczyniły się do awansu Polaków na Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej w Korei Południowej i Japonii.
W latach 1952–1991 klub przeżywał głęboki kryzys organizacyjno- -sportowy, którego główną przyczyną była dyskryminacyjna polityka władz PRL. Polonia odbierana była przez ówczesne władze jako klub z przeszłością „sanacyjno-akowską”, co przekładało się na niekorzystne decyzje jedynego w ówczesnych realiach, państwowego sponsora. Dopiero od przełomu 1989 roku datuje się odbudowa sportowej pozycji „Czarnych Koszul”. W 1991 roku zespół awansował z III do II ligi, by w roku 1993 (po 41 latach nieobecności) powrócić w szeregi piłkarskiej ekstraklasy.
Największe sukcesy w najnowszej historii święcili poloniści na przełomie XX i XXI wieku, zdobywając m.in. mistrzostwo i wicemistrzostwo Polski oraz Puchar Polski. Zespół wielokrotnie występował w europejskich pucharach, w roku 2000 tylko jedną bramką przegrał dwumecz o awans do Ligi Mistrzów z Panathinaikosem Ateny (2:2 i 1:2). Obecnie Polonia Warszawa należy do czołowych drużyn ekstraklasy.
Jacek C. Kamiński
KS Polonia Warszawa
Osiągnięcia piłkarzy Polonii Warszawa
Do legendy polskiego sportu przeszło zwycięstwo polonistów w pierwszych powojennych rozgrywkach w 1946 roku, nazwane „mistrzostwem na zgliszczach stolicy”. Piłkarze w czarnych koszulach nie należeli do faworytów rozgrywek ze względu na wyjątkowo trudne warunki funkcjonowania klubu w zburzonym mieście. Wygraną polonistów odebrano jako symbol odbudowy Warszawy.
Założony w okresie zaborów klub szczyci się patriotycznymi korzeniami. Łacińska nazwa Polski przyjęta jako miano drużyny oraz herb w formie biało-czerwonej tarczy miały na celu propagowanie dążeń wolnościowych wśród warszawskiej młodzieży. Pomysłodawcą nazwy klubu był Wacław Denhoff-Czarnocki (1894–1927) – działacz niepodległościowy, późniejszy żołnierz Legionów Polskich, poeta (autor słów do żołnierskiej pieśni „O mój rozmarynie rozwijaj się”). Wśród założycieli Polonii prym wiedli przedstawiciele znanych warszawskich rodów Gebethnerów i Lothów. Jeden z duchowych przywódców polskich ewangelików pastor August Loth (1869– 1944) należał do grona pierwszych prezesów KS Polonia. W latach 1928–1939 klubem kierował gen. Kazimierz Sosnkowski – Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych w czasie II wojny światowej.
Barwy Polonii Warszawa reprezentowało wielu wybitnych piłkarzy. Legendą klubu jest Władysław Szczepaniak (1910–1979), którego imieniem nazwano jeden z placów w Warszawie. Przez cały okres kariery sportowej pozostał wierny stołecznemu klubowi, w reprezentacji Polski występował przez blisko 20 lat, aż 18 spotkań rozegrał jako kapitan biało-czerwonych. Uczestnik olimpiady w Berlinie w 1936 r. i mistrzostw świata we Francji w 1938 r. Wielokrotnym kapitanem kadry narodowej był także Jerzy Bułanow (1903–1980) – obrońca Polonii wywodzący się z „białej” emigracji rosyjskiej.
W pierwszym meczu reprezentacji Polski z Węgrami (0:1, 18.12.1921 r.) zagrało dwóch zawodników „Czarnych Koszul”: Jan Loth (1900–1933) i Artur Marczewski (1896–1945). W ostatnich latach w reprezentacji Polski znów występują liczni gracze Polonii. W 2002 roku to bramki Emmanuela Olisadebe przyczyniły się do awansu Polaków na Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej w Korei Południowej i Japonii.
W latach 1952–1991 klub przeżywał głęboki kryzys organizacyjno- -sportowy, którego główną przyczyną była dyskryminacyjna polityka władz PRL. Polonia odbierana była przez ówczesne władze jako klub z przeszłością „sanacyjno-akowską”, co przekładało się na niekorzystne decyzje jedynego w ówczesnych realiach, państwowego sponsora. Dopiero od przełomu 1989 roku datuje się odbudowa sportowej pozycji „Czarnych Koszul”. W 1991 roku zespół awansował z III do II ligi, by w roku 1993 (po 41 latach nieobecności) powrócić w szeregi piłkarskiej ekstraklasy.
Największe sukcesy w najnowszej historii święcili poloniści na przełomie XX i XXI wieku, zdobywając m.in. mistrzostwo i wicemistrzostwo Polski oraz Puchar Polski. Zespół wielokrotnie występował w europejskich pucharach, w roku 2000 tylko jedną bramką przegrał dwumecz o awans do Ligi Mistrzów z Panathinaikosem Ateny (2:2 i 1:2). Obecnie Polonia Warszawa należy do czołowych drużyn ekstraklasy.
Jacek C. Kamiński
KS Polonia Warszawa
Osiągnięcia piłkarzy Polonii Warszawa
- Mistrz Polski: 1946, 2000.
- Wicemistrz Polski: 1921, 1926, 1998.
- Puchar Polski: 1952, 2001.
- Superpuchar Polski: 2000.
- Puchar Ligi: 2000.
- Awans do półfinału Pucharu Intertoto UEFA: 1999.